Bugün YouTube'da aklına gelebilecek her konuda video var. Peki bu devasa arşivin ilk karesi neydi? Ne bir müzik klibi, ne bir reklam. Hayvanat bahçesinde, fillerin önünde duran bir genç ve onun söylediği tek bir şey: fillerin hortumları gerçekten çok uzun.
Videonun adı "Me at the zoo". Süresi 19 saniye. Ve internet tarihinin en çok bilinen ev videolarından biri hâline geldi.
23 Nisan 2005, San Diego Hayvanat Bahçesi
YouTube, Şubat 2005'te üç eski PayPal çalışanı tarafından kuruldu: Chad Hurley, Steve Chen ve Jawed Karim. Alan adı youtube.com 14 Şubat 2005'te aktif hâle geldi. Site henüz bir deneme sürümüydü ve içinde gösterecek hiçbir şey yoktu.
Wikipedia'nın YouTube tarihi makalesine göre sitenin açık deneme (beta) sürümü de aynı gün, 23 Nisan 2005'te başladı. O günlerin sloganı bugün tanıdığımız YouTube'dan çok farklıydı: "Tune In, Hook Up", yani kabaca "Kanalı aç, bağlantı kur". Sitenin ilk hâli bir video paylaşım platformundan çok, videolu bir tanışma sitesi havası taşıyordu.
Vitrinde gösterecek hiçbir şey olmayan bu boşluğu dolduran Karim oldu. 23 Nisan 2005 akşamı, ABD Batı Yakası saatiyle 20.27'de, kendi kanalına bir video yükledi. Videoyu çeken kişi lise arkadaşı Yakov Lapitsky'ydi. Mekân San Diego Hayvanat Bahçesi, arka planda iki fil.
Karim kameraya dönüp fillerin "gerçekten, gerçekten, gerçekten uzun" hortumları olduğunu söylüyor, ardından söyleyecek başka bir şeyi olmadığını ekliyor. Video bitiyor. Planlı bir tanıtım ya da senaryo yok; tam olarak sıradan bir kullanıcının ilk denemesi gibi.
Bir buçuk yılda 1,65 milyar dolar
Bu mütevazı başlangıçtan sonra işler baş döndürücü bir hızla ilerledi. YouTube kısa sürede internetin en çok konuşulan sitelerinden biri oldu. 9 Ekim 2006'da Google, YouTube'u satın alacağını duyurdu. Bedel 1,65 milyar dolardı ve ödeme nakit değil, Google hissesiyle yapılacaktı.
Google'ın o günkü basın bülteni, YouTube'da günde 100 milyondan fazla video izlendiğini yazıyordu. İlk videonun yüklenmesinden satın alma duyurusuna kadar geçen süre ise yalnızca bir buçuk yıldan biraz fazlaydı.
| O zaman (2005) | Şimdi |
|---|---|
| Tek video: "Me at the zoo" | Sayısız kanal ve video |
| 19 saniyelik amatör çekim | Saatlerce süren profesyonel yayınlar |
| İzleyicisi neredeyse yok | 395 milyondan fazla izlenme (Haziran 2026) |
Video hâlâ yayında ve hâlâ konuşuyor
"Me at the zoo" silinmedi, arşive de kaldırılmadı. Hâlâ Karim'in kanalında duruyor ve Wikipedia'ya göre Haziran 2026 itibarıyla 395 milyonun üzerinde izlenmeye ulaştı.
Daha da ilginci, Karim bu videonun açıklamasını zaman zaman bir tür protesto panosu olarak kullandı. 2013'te Google, YouTube yorumları için Google+ hesabı zorunluluğu getirince Karim açıklamaya artık yorum yapamayacağını, çünkü bir Google+ hesabı istemediğini yazdı. 2021'de ise YouTube'un beğenmeme sayılarını gizleme kararını eleştirmek için yine açıklamayı güncelledi.
2020'de San Diego Hayvanat Bahçesi'nin resmî hesabı videoya bir yorum bıraktı ve bu yorum sabitlendi. Wikipedia'ya göre 22 Nisan 2026'da bu sabitlenmiş yorum, 4,5 milyon beğeniyle platformun en çok beğenilen yorumu oldu. Yani 19 saniyelik bir fil videosu, yirmi yıl sonra hâlâ rekor kırıyor.
Neden bu kadar önemli?
İlk videonun bir kurucu tarafından yüklenmesi de bir tesadüf değil. Boş bir platformun ilk içeriğini çoğu zaman onu kuranlar üretir, çünkü başka kimse yoktur. Karim'in amacı büyük ihtimalle bir şaheser yaratmak değil, sistemin çalıştığını görmekti. Yükleme butonu çalıştı, video oynadı ve gerisi tarih oldu.
İlk video teknik olarak hiçbir şey kanıtlamıyordu. Görüntü kalitesi düşük, içerik sıradan. Ama tam da bu yüzden YouTube'un ruhunu çok iyi özetliyor: herkesin, herhangi bir şeyi, hiçbir izin almadan dünyaya gösterebilmesi.
Şubat 2026'da Londra'daki Victoria and Albert Müzesi, YouTube'un erken dönem web sayfasının yeniden oluşturulmuş bir kopyasıyla birlikte bu videoyu koleksiyonuna kattı. Bir zamanlar "fillerin hortumu uzun" diye biten amatör bir çekim, artık bir tasarım ve kültür müzesinde dijital bir eser olarak saklanıyor.
Bugün yüklediğimiz sıradan bir video da yirmi yıl sonra bir müzede sergilenir mi, ne dersin?