Tegenwoordig staat er op YouTube een video over elk onderwerp dat je maar kunt bedenken. Maar wat was het eerste beeld van dit gigantische archief? Geen videoclip en geen reclame. Een jongen in de dierentuin voor de olifanten, en het enige wat hij zegt: de slurven van olifanten zijn echt heel lang.
De video heet "Me at the zoo". Hij duurt 19 seconden. En hij is een van de bekendste thuisvideo's uit de geschiedenis van het internet geworden.
23 april 2005, dierentuin van San Diego
YouTube werd in februari 2005 opgericht door drie voormalige PayPal-medewerkers: Chad Hurley, Steve Chen en Jawed Karim. De domeinnaam youtube.com werd op 14 februari 2005 actief. De site was nog een testversie en er was niets te zien.
Volgens het artikel over de geschiedenis van YouTube op Wikipedia begon de openbare testversie (bèta) van de site ook op dezelfde dag, 23 april 2005. De slogan van die dagen verschilde sterk van het YouTube dat we nu kennen: "Tune In, Hook Up", ruwweg "Zet aan, maak contact". De eerste versie van de site had meer weg van een datingsite met video dan van een videodeelplatform.
Het was Karim die deze leegte, waarin niets te laten zien was, opvulde. Op de avond van 23 april 2005, om 20.27 uur West-Amerikaanse tijd, uploadde hij een video naar zijn eigen kanaal. De video werd gefilmd door zijn middelbareschoolvriend Yakov Lapitsky. De locatie was de dierentuin van San Diego, met twee olifanten op de achtergrond.
Karim draait zich naar de camera en zegt dat de olifanten "echt, echt, echt lange" slurven hebben, en voegt eraan toe dat hij verder niets te zeggen heeft. De video is afgelopen. Geen geplande promotie of script; precies als de eerste poging van een gewone gebruiker.
1,65 miljard dollar in anderhalf jaar
Na dit bescheiden begin ging het razendsnel. YouTube werd al snel een van de meest besproken sites op internet. Op 9 oktober 2006 maakte Google bekend YouTube te kopen. De prijs was 1,65 miljard dollar en werd niet in contanten, maar in aandelen Google betaald.
Het persbericht van Google van die dag schreef dat er op YouTube per dag meer dan 100 miljoen video's werden bekeken. De tijd tussen het uploaden van de eerste video en de aankondiging van de overname was slechts iets meer dan anderhalf jaar.
| Toen (2005) | Nu |
|---|---|
| Eén video: "Me at the zoo" | Talloze kanalen en video's |
| Een amateuropname van 19 seconden | Urenlange professionele uitzendingen |
| Bijna geen kijkers | Meer dan 395 miljoen weergaven (juni 2026) |
De video staat er nog en wordt nog steeds besproken
"Me at the zoo" is niet verwijderd of in het archief gezet. Hij staat nog op Karims kanaal en heeft volgens Wikipedia in juni 2026 meer dan 395 miljoen weergaven bereikt.
Nog interessanter is dat Karim de beschrijving van deze video af en toe als een soort protestbord gebruikte. Toen Google in 2013 een Google+-account verplicht stelde voor YouTube-reacties, schreef Karim in de beschrijving dat hij niet meer kon reageren omdat hij geen Google+-account wilde. In 2021 paste hij de beschrijving opnieuw aan om de beslissing van YouTube om het aantal dislikes te verbergen te bekritiseren.
In 2020 liet het officiële account van de dierentuin van San Diego een reactie op de video achter, en die reactie werd vastgepind. Volgens Wikipedia werd deze vastgepinde reactie op 22 april 2026 met 4,5 miljoen likes de meest gelikete reactie van het platform. Een video van 19 seconden over olifanten zet twintig jaar later dus nog steeds records neer.
Waarom is het zo belangrijk?
Dat de eerste video door een van de oprichters werd geüpload, is ook geen toeval. De eerste inhoud van een leeg platform wordt vaak gemaakt door de oprichters, omdat er niemand anders is. Karims doel was waarschijnlijk niet een meesterwerk te maken, maar te zien of het systeem werkte. De uploadknop werkte, de video speelde af en de rest is geschiedenis.
Technisch bewees de eerste video niets. De beeldkwaliteit is laag, de inhoud gewoon. Maar juist daarom vat hij de geest van YouTube zo goed samen: iedereen kan alles aan de wereld laten zien, zonder toestemming te vragen.
In februari 2026 nam het Victoria and Albert Museum in Londen deze video op in zijn collectie, samen met een nagemaakte kopie van de vroege webpagina van YouTube. Een amateuropname die ooit eindigde met "olifantenslurven zijn lang" wordt nu als digitaal object bewaard in een museum voor ontwerp en cultuur.
Zou een gewone video die we vandaag uploaden over twintig jaar ook in een museum te zien zijn, denk je?